Onze hond die al 16 jaar hetzelfde huis heeft gedeeld als wij als gezin is vandaag door de dierenarts in laten slapen. Ik kan me nog herinneren hoe we “aan hem zijn gekomen”. Ik kwam een keer thuis van de basisschool en toen zag ik m’n vader en m’n broertje bij een mand zitten. Er lag iets in die mand…. Ik dacht het is een nieuw katje erbij, zo klein Het bleek een heel klein, zwart lief hondje te zijn.

We wilden altijd al een hond natuurlijk, wie wil dat niet? Mijn moeder en wij, de broers, zaten in hetzelfde complot, enkel mijn vader werkte een beetje tegen. Het bedrijf van m’n ouders deed de administratie en op een gegeven moment kwam een klant met een hele grote doos vol met papieren aan. Deze doos werd voor m’n vader neergezet en hij probeerde het weg te wuiven omdat hij niet verantwoordelijk was. Zij stond er op dat hij het deed, Hij deed de doos open en daar was Toffie.
Tot vandaag. Hij zal gemist worden.