Skileraren Floris & SylviaIk ga het komende winterseizoen weer naar Oostenrijk om op de latten, bar en sneeuw te staan. Net als in het voorjaar ga ik een aantal maanden naar Tirol om als skileraar te werken. De laatste keer dat ik les gaf deed ik dat officieel als een soort assistent-leraar. Ik had immers mijn mijn “leraren-diploma” niet om officieel les te geven. In de praktijk betekende het dat ik nog wel veel autonoom aan het werk was zonder veel supervisie. Ik kreeg voornamelijk de mensen in de groep die wat moeite had om de basisbeginselen onder de knie te krijgen. Het bleek daar dat ik één van de geduldigere skileraren was, althans van de groep die beginners kreeg.

Nu ik weer heen ga wil ik wel zorgen dat mijn papieren in orde zijn. Via de skischool in Fügen heb ik me opgeven voor een lerarenopleiding, de anwärter ski, in december. Deze opleidingen worden in principe het hele jaar door gegeven voor beginnende leraren. Er is ook een vervolgtraject waar je steeds meer met je leerlingen leert doen en tot slotte een soort berg-führer wordt. Ik lees trouwens deze tip op het wintersport.nl forum:

De beste tip die ik kan geven: Denk niet dat je goed kan skien! Dan valt alles reuze mee. Als je denkt dat je goed kan skien dan ga je een aantal zware dagen krijgen. Want niemand maar dan ook niemand die de opleiding gaat doen kan goed skien! En dat merk je al meteen. Deze leraren gaan 1,5 week een spel met je spelen. Dus ben voorbereid! Als je aan de meeste leraren vraagt hoe was je anwarter? Dan zullen ze alle antwoorden: Een hel, maar uiteindelijk heb je er heel veel aan! Succes!

Dat klinkt… hoopvol? Hier zie je een opbouw van de les bij een soortgelijke Oostenrijkse organisatie: The Austrian Anwaerter (Anwärter) course.

SkiingVooral aan het eind van het seizoen kon ik al aardig skiën alhoewel ik nog geen goed voorbeeld zou zijn voor de gevorderde leerling. Het lijkt me dus een goed idee om nog wat te oefenen in Nederland. Ik woon in de buurt van Den Haag dus ik heb allemaal skihallen om me heen met echte nep-sneeuw, maar ik heb toch een proefles geboekt bij een hal met een soort lopende band waarop je kan skiën. Bij de ANWB heb ik een collega die er les heeft met zijn vriendin en er erg enthousiast over is. Een vriendin van me, die skilerares was, vind het ook een handige plek om de vaardigheden te trainen. Na de proefles snapte ik wat ze bedoelen… Je skiet als het ware continu ‘naar beneden’. Je hebt geen liften nodig waar je in moet staan wachten en de skileraar vlak bij je staat. Voor je heb je een spiegel waar je naar je eigen houding en techniek in de gaten kan houden. Het schijnt dat skiën op een lopende band lastiger is dan in de sneeuw. Je kan namelijk niet meer smokkelen met je techniek. Als je een fout maakt op de band dan hapt je ski er in en heb je redelijke kans om onderuit te gaan. Zo blijf je steeds scherp dat je de juiste techniek gebruikt in plaats van dat elke keer meer gaat smokkelen.

De indoor-skibaan waar ik les heb zit aan de rand van Den Haag en heet Indoor SkiDiscovery. Het zit op een industrieterrein en alleen de skihut-achtige deur verraadde dat er wintersportactiviteiten plaatsvinden. Ze hebben aan weerskanten twee rolpistes en in het midden een barretje waar mensen door spiegelglas naar de cursisten kunnen kijken. Bezoek kan jou dus zien stuntelen zonder dat je het door hebt. Voor de skibaan heb je speciaal geslepen ski’s. Als ze te scherp zijn dan snijden ze de mat stuk en je kan er schoenen lenen, maar ik heb lekker mijn eigen schoenen meegenomen. Je skiet in tweetallen op de mat, eentje boven en eentje onder en dat doe je 5 minuten achter elkaar. Dan word je afgewisseld door een ander tweetal. Zo heb je steeds vijf minuten rust en kan je vijf minuten skiën. Het geeft de leraar ook nog even de kans om wat dingen extra uit te leggen terwijl hij met een schuin oog op het skiënde paar let. Als je onderuit gaat gebeurt er iets geks. Je glijdt niet omlaag, maar je rolt omhoog! De mat is zacht en als je een beetje een normale klap maakt doet het niet pijn. Je hebt wel een oplettende leraar nodig die dan even de band stil zet. Ik hoorde wel eens horrorverhalen van schaaf-/brandwonden, maar dat daar heb je bij SkiDiscovery eigenlijk geen last van. Hier heb je een filmpje voor een impressie.

Ik ben nu drie lessen verder en ik kan al bijna parallel skiën en dat terwijl ik parallel van een zwarte piste af ging. Ik heb wel het voordeel dat ik straks de berg een stuk beter af ga, als ik blijf oefenen en op mijn techniek letten. Dan kan ik tijdens de anwärter cursus nog meer leren. Ik heb er zin in! Hier een foto voor een impressie.

Mayrhofen, Zon & ligstoelen