Ema op de tractorIn augustus leerde ik Ema Najetovic kennen. Ze is een dame die uit Bosnië is gevlucht en sindsdien in Nederland woont. Ze is, op het moment van schrijven, 23 en op haar 3e uit Bosnië en Herzegovina gevlucht. Hier zou elk moment de oorlog uitbreken. Via haar leerde ik meer over haar geboorteland en ik realiseerde me wat de oorlog doet met een land. De oorlog in de Balkan is intussen compleet uit de media verdwenen, maar de mensen zelf leven nog tussen kapot geschoten huizen en de helft van de beroepsbevolking is werkeloos. Het land heeft vele delf industrieën maar deze zijn nog steeds flink beschadigd. Het is te vergelijken met ons eigen land dat na de tweede wereldoorlog een lange tijd nodig had om het leven, de maatschappij en steden (zoals Rotterdam) weer op te bouwen leven. Zo leven de Bosniërs nog altijd met de oorlog en verder kent het land een zeer slechte sociale opvang voor arme, zieken of gehandicapte mensen en zo kunnen er erbarmelijke omstandigheden ontstaan.

Huis ruïneZe is na 2001 een aantal keer terug gegaan en de reis in 2010 maakte een dusdanige indruk dat ze besloot een stichting op te zetten om mensen in het land te helpen. Deze stichting heet “A gift for Bosnia”, waarmee ze samen met Lieke op persoonlijke basis het leven van mensen willen verbeteren. Zo hebben ze voor hout gezorgd voor een gezin om de kachel te stoken tijdens een koude winter. Ze hebben een rolstoel geregeld voor een jongen die zo niet meer aan huis gebonden was en ze hebben een tweedehands kleding markt georganiseerd waardoor mensen in het eigen dorp kleding konden kopen.

Vooral dit laatste project trok mijn aandacht. De stichting organiseerde in een dorp een tweedehands kledingwinkel en de mensen in de omgeving kunnen voor weinig geld kleren kopen. Dit loste twee problemen op:

  • Mensen krijgen niet graag kleding gratis vanwege een soort schaamte. Automatisch worden mensen zo in een slachtoffer rol geplaatst.
  • Voor velen is het te duur om naar de stad te gaan om kleding te kopen. Door de kleding langs te brengen en niet te duur aan te bieden werd het mogelijk voor velen om ‘nieuwe’ kleding te kopen.

Kleding uitzoekenDat het werkt merkte je aan de dankbaarheid van de mensen: Ze bleven Ema en Lieke bedanken en vroegen regelmatig of ze weer terug kwamen.

Van de opbrengst werd voor een familie een voorraad hout gekocht om in de winter te kunnen koken en de koude winter doorkomen. De kosten werden erg laag gehouden gehouden door sponsoring, kledingdonaties en de rest uit eigen zak te betalen kon de complete winst hiervoor gebruikt worden.

Het sterke van dit project vind ik dat er een grote groep mensen worden geholpen met hele basale dingen. Het project werd als volgt opgezet:

  • Via Facebook, vrienden en kennissen werden dertig zakken overtollige kleding ingezameld. De beschadigde kleding werd weggegooid en de rest werd netjes opgevouwen in vuilniszakken gedaan.
  • Met een gesponsorde bus van garage Co Borst uit Heerhugowaard zijn Ema en Lieke naar Bosnië gereden.
  • In een ruimte, geregeld door een contact, werd de kleding verkocht. Er was een behoorlijke belangstelling, want er stond steeds een groep van ongeveer vijftien mensen kleding uit te zoeken.
  • Van de opbrengst werd een ander gezin geholpen.

Een verslag van de stichting zelf kan je hier vinden:
A gift for Bosnia: Reisverslag van de eerste twee projecten.

Kleding in zakkenDe stichting wil weer naar Bosnië afreizen om de verzamelde kledingzakken volgens dezelfde methode te verkopen. Ditmaal kan het nog beter aangepakt worden. Er is veel ervaring opgedaan in het vorige project en het idee is om dit maal zelfs meerdere dorpen te bedienen.

Iedereen kan het project steunen door kleding in te zamelen. Deze is het liefst gewassen en niet kapot. Wegens de islamitische aard van de dorpjes zullen hele korte rokjes en jurkjes helaas niet zinvol zijn.

Daarnaast kan de stichting altijd sponsoring gebruiken voor de brandstof en de reiskosten van de vrijwilligers die mee gaan. Bij het vorige project werd de kosten voor het eten, verblijf en andere persoonlijke kosten uit eigen zak betaald. De brandstof werd gesponsord door: Svea keukens, Multi Master Alkmaar, Bureau Spraakwater en Vroedvrouwen praktijk.

Als iedereen die dit leest 2 euro stort op de rekening van de stichting komen ze al gauw aan de benodigde 500 euro. Mocht er meer dan 500 euro binnen komen dan wordt het overschot gebruikt voor andere projecten. Mensen die dankzij deze blog een donatie doen kunnen mij een mailtje sturen en dan houd ik je persoonlijk op de hoogte hoe de donatie benut wordt!

Meer informatie over het project weten? Check de Facebook pagina of de website!