Ik las vandaag een nieuwsberichtje over een dame die van haar telefoon beroofd werd en niemand iets deed. Toen ze uiteindelijk de telefoon opgaf had ze duidelijk hulp nodig en de mensen die op het perron stonden stapten in de trein en vervolgden de reis.
Het nieuwsbericht vind je hier: Vrouw (25) over perron gesleurd om telefoon 

A4 bij hoofddorpHet staat in de krant, je zou het met een korreltje zout moeten nemen, maar ik heb iets soortgelijks meegemaakt. Ik reed met een gangetje van tussen de 100 en 120km/u in een rits auto’s op de linkerbaan als er vlak voor me een ongeluk gebeurt. Door een geluk bij een ongeluk knallen de auto’s vlak voor me niet op elkaar en beduusd stap ik uit. Ik wil even kijken bij de mensen in de betrokken auto’s en ik zie dat de vier auto’s tussen mij en het ongeluk het knipperlicht aanzetten, voorbij het ongeval rijden en de reis voortzetten. Hoe bizar is dat? Er gebeurt een heftig ongeluk en mensen rijden gewoon weg zonder zich te bekommeren om de slachtoffers.
Uitgebreide beschrijving van het bovenstaande vind je hier:  iPod vloog & koffie gemorst!

We hebben de mooiste films en de meest meeslepende series waar mensen geëmotioneerd naar kijken of meeleven, maar als er iets echt gebeurt met echte mensen dan rijden/lopen ze gewoon weg. Asociaal! Zo, ben ik weer even mijn frustratie kwijt.