RafikiLaatst zag ik op Twitter iemand iets roepen over het verleden en dat ze de deur er voor dicht had gedaan. Ik vind het een beetje vaag altijd als ik dat zie. Het mooie van verleden is dat het voorbij is.

Je ziet nog wel eens mensen die pijn lijden door acties uit het verleden. Lichamelijk hebben ze nergens meer last van, alles zit tussen de oren. Maar tussen je oren kan je ook littekens krijgen, ergste zijn de onbewuste littekens.

Mwah, toen ik aan dit blog-postje begon had ik een heel verhaal in mijn hoofd, maar nu kan ik er niet zoveel meer van bakken. Het moraal is verdwenen en deze post raakt met recht in de “gedachten” categorie.

Als mensen het over verleden hebben dan moet ik altijd aan een scène denken uit de Lion King van Simba met die aap Rafiki. Hier heeft Simba ook last van het verleden, last van een schuldgevoel. Een hoop levenslessen kan je uit Disney-films halen.

En hier de transcript:

Adult Simba: I know what I have to do. But going back will mean facing my past. I’ve been running from it for so long.
[Rafiki hits Simba on the head with his stick]
Adult Simba: Ow! Jeez, what was that for?
Rafiki: It doesn’t matter. It’s in the past.
[laughs]
Adult Simba: Yeah, but it still hurts.
Rafiki: Oh yes, the past can hurt. But the way I see it, you can either run from it, or… learn from it.
[swings his stick at Simba again who ducks out of the way]
Rafiki: Ha. You See? So what are you going to do?
Adult Simba: First, I’m gonna take your stick.
[Simba snatches Rafiki’s stick and throws it and Rafiki runs to grab it]
Rafiki: No, not the stick! Hey, where you going?
Adult Simba: I’m going back!
Rafiki: Good! Go on! Get out of here!
[Rafiki begins laughing and screeching loudly]